عکسچاپ
section background
حساسیت آیسو ISO

حساسیت آیسو ISO

با آنکه بر خلاف دوربینهای سنتی آنالوگ در دوربینهای دیجیتال از فیلم استفاده نشده است اما سازندگان این دوربینها با شبیه سازی حالتهای حساسیت فیلم به عکاس امکان میدهند حساسیت سنسور نوری داخل دوربین را نسبت به نور تغییر دهد . آیسو ( ISO ) معیاری برای درجه بندی حساسیت است . زمانی که با حساسیت پائین عکس میگیرید ، به شما تصویری با کیفیت بالا ارائه میدهد و در زمانی که در فضای کم نور قرار دارید و نمیخواهید از فلاش استفاده کنید ، میتوانید از حساسیت بالا بهره بگیرید . البته این نکته را در نظر داشته باشید که استفاده از ISO بالا باعث پدید آمدن پارازیت میشود و در این حالت نقطه های سفید رنگی روی عکس نمایان میشود . دراکثر دوربین ها گزینه ای بنام کاهش پارازیت (Noise) وجود دارد که باعث کم شدن پارازیت  در زمان استفاده از حساسیت های بالا میشود . اگر بخواهید خود را درگیر تنظیم ISO نکنید ، آنرا در حالت اتوماتیک  (AUTO) قرار دهید در این صورت دوربین با توجه به شرایط نور صحنه ، اندازه دیافراگم و سرعت شاتر ، مقدار ISO را انتخاب میکند .

چنانچه با یک حساسیت مشخص مثل ISO 100 ، اندازه دیافراگم و سرعت شاتر را برای نوردهی مناسب تنظیم کرده اید ، سپس بخواهید حساسیت را به ISO 200 افزایش دهید ، چون حساسیت سنسور دوبرابر شده ، باید دیافراگم را یک درجه ببندید یا سرعت را دوبرابر کنید :

مثال :   ( ISO 100 و سرعت 1/125 و F/8 معادل است با ISO 200 و سرعت 1/250 و F/8 ) و یا ( ISO 200 و سرعت 1/125 و F/10 )

برعکس با کاهش حساسیت ISO ، باید دیافراگم را بازتر کنید یا سرعت را کاهش دهید . توصیه میشود حتی الامکان عکسها با ISO پائین (50 تا 150) که حد نرمال است گرفته شود . در صورت عکسبرداری در شب و نور ناکافی ، به جای بالا بردن ISO ، با تنظیم شاتر و دیافراگم ، میزان نور ورودی به دوربین را افزایش دهید .

مقادیرحساسیت نوری که برای دوربینها در نظر گرفته شده است به ترتیب زیر میباشد : 50_100_150_200_400_800_1600_3200_6400_12800

ترک یک پاسخ